کهکشانها در قرآن، ص: 137

فصل 3 خداوند همه چیز را از روى علم خلق کرده‏

مطلب مهم دیگر این است که خداوند همه چیز را از روى علم خلق کرده است، چون ابداع هر جرم و هر جسم و صنعت مستلزم داشتن مواد اولیه است که با اجزاء عناصر مختلف و ترکیب آنها به اندازه و مقدار معین و پیوند و همجوشى ارتباط و همگون و تشکل و تصویر و سایر موارد فیزیکى است و بالاخص در نظام و حرکات گوناگون از مبدأ، مأخذ، تولید نیرو، مرکزیت، جاذبه، دافعه، مدیریت، تبعیت از قوانین ساخته مى‏شود و محاسبه دقیق آن در حرکات اتوماتیک‏وار در قانون جامعه و انفرادى علم کل مى‏خواهد تا چرخهاى همه این عملیات و تحولات جهان هستى بدون نقص به حرکت در بیاید، لذا دارا بودن صفات علیم، قدیر، بدیع، فاطر، خلاق و ربوبیت و ... است که تنها از آن خداوند مى‏باشد که مقدور بر خلقت عالم هستى گشته است و از اینکه همه چیز را از روى علم ساخته و یا در هر شى‏ء ساخته شده کلا علمى بکار رفته، در سوره مبارکه الانعام آیه 81 از قول ابراهیم در قالب محاجّه با عمویش آزر و قوم او مى‏فرماید:

«وَسِعَ رَبِّی کُلَّ شَیْ‏ءٍ عِلْماً أَ فَلا تَتَذَکَّرُونَ».

پروردگار من آن است که هر چیزى را که به وجود آورده یقینا از علم وسیعش در

کهکشانها در قرآن، ص: 138

آن بکار برده است، آیا پس متوجه نمى‏شوید؟

[خداوند سموات هفتگانه را از نظر نظام مثل یکدیگر خلق کرده‏]

یا به عبارت دیگر علم بى‏نظیر پروردگار من در ساختار تمام اشیاء ساخته شده وسعت یافته است. و یا در سوره مبارکه طلاق آیه 12 که قبلا آن را خواندیم درباره خلقت کل کائنات از طریق علم مى‏فرماید:

«اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ یَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَیْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ وَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عِلْماً».

خداوند همان کسى است که آسمانهاى هفتگانه را بیافرید و از (نوع) زمین نیز مثل یکدیگر خلق کرده و بین همه آنها امور نظام کیهانى را فرو مى‏فرستد تا شما بدانید به درستى که خداوند بر (خلقت) هر شى‏ءاى قادر است.

و همچنین علم خداوند بر همه چیز محیط است که شرح آن قبلا گذشت و اما جمله‏ «أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عِلْماً» در این قسمت از آیه که به دنبال نحوه خلقت اجرام کل سموات هفتگانه آمده، احتمالا خلقت زمینهاى بیشمارى در بین آسمانهاى هفتگانه مثل زمین ما هم هست که فرو فرستادن امور نظام کیهانى بین آنها و مسائل علمى و فنى و فیزیکى و غیره که اکنون در بین آنها حاکم است اشاره مى‏کند. تا شما انسانها آگاه باشید که علم خداوند بر ساختار تک تک آنها احاطه کامل دارد.

در سوره فاطر آیه 37 نیز مى‏فرماید: «إِنَّ اللَّهَ عالِمُ غَیْبِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ» این عین واقعیت است که خداوند عالم به نهان و غیب هر آنچه در اجرام آسمانها و در زمین است مى‏باشد. و همچنین علم او به هر آنچه اسرار در سینه‏ها و نیّات انسانها و حیوانات است محیط مى‏باشد. درباره‏ «غَیْبِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» به مرور کهکشانهاى گروهى محلى و جزایر کهکشانى بوسیله رادیو تلسکوپهاى بسیار مجهّز در دید انسان قرار مى‏گیرد. کم کم معلوم مى‏شود که‏ «غَیْبِ السَّماواتِ» یعنى چه.

به تازگى در رصدخانه کشور آلمان نوعى رادیو تلسکوپ مى‏سازند که در یک‏

کهکشانها در قرآن، ص: 139

صحنه کاوشى بیش از یکصد هزار کهکشان را در گوشه‏اى از آسمان مشاهده و عکس مى‏گیرد. و این امر فقط ظاهر قضیه است؛ ولى قرآن مى‏فرماید خداوند متعال ساختار باطنى و نظام ظاهرى همه آنها را مى‏داند، یعنى علم خداوند در تکوین کلیه آنها بکار رفته است. و همه این کشفیّات بشر تا این زمان فقط قطره‏اى از اقیانوس خلقت هفت آسمان است و در آینده نزدیک‏ «1» و قرون آینده همزمان با پیشرفت علم و تکنولوژى بشر شاهد عجائب پنهان خلقت در آسمانها خواهد بود.

[خداوند وجود پیامبر اکرم را با علم قرآن متلقى ساخته‏]

در سوره مبارکه نمل آیه 7 در مورد اینکه علم قرآن علاوه بر علم خداوند به پیامبر گرامى و ائمه معصومین علیهم السّلام نیز عطا شده، مى‏فرماید:

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» 1- طس تِلْکَ آیاتُ الْقُرْآنِ وَ کِتابٍ مُبِینٍ‏؛ 2- هُدىً وَ بُشْرى‏ لِلْمُؤْمِنِینَ‏؛ این آیات قرآن کتابى است بیان کننده آشکار، یعنى علوم ظاهر و غایب زمین آسمان و دنیا و آخرت را (براى علما و محققین) بیان مى‏کند.

2- چنان قرآنى که (با بیان آیات مبینش) مایه هدایت و وسیله بشارت براى مؤمنین است.

در 3 آیه بعد صفات مؤمنین و نیز صفات آنهایى که به قرآن ایمان نیاورده و کیفر و نتیجه اعمالشان را بر شمرده سپس در آیه 6 خطاب به رسول اکرم صلّى اللّه علیه و آله و سلّم مى‏فرماید:

«وَ إِنَّکَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَکِیمٍ عَلِیمٍ» اى رسول گرامى من (این حقیقت است) که وجود تو و اندیشه و علم تو از جانب خداوند حکیم و علیم با قرآن کریم متلقى گشته (یعنى اسرار باطنى آیات قرآن و

______________________________
(1) انشاء الله در زمان ظهور حضرت امام زمان علیه السّلام بیشتر اسرار آسمان‏ها کشف خواهد شد.

کهکشانها در قرآن، ص: 140

تأویل و مفاهیم و علوم مکنون آن در وجود تو با هم آمیخته و عجین شده است یعنى اى پیامبر گرامى تو خودت باطن قرآنى.

در آیات متعدد هم مى‏فرماید که علوم غیبى کل عالم هستى در این قرآن آمده است و در همین سوره مبارکه نحل آیه 77 هم مى‏فرماید: «وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ» هیچ گونه نهان و غایبى (از ذرات تا ابر غولها) چه در کل آسمان و چه در زمین وجود ندارد که از علم خداوند به دور باشد و همگى در این کتاب (قرآن) آشکارا نیامده باشد.

بنابراین پیامبر اکرم و جانشینانش (على با یازده فرزندش) با علوم باطنى قرآن آشنایى ذاتى دارند و علوم سموات قرآنى هم در ضمیرشان متلقى شده‏ «إِنَّکَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَکِیمٍ عَلِیمٍ» و فرزندان او هم به مصداق حدیث قدسى «انا مدینة العلم و علىّ بابها» عالم کامل و قرآن ناطق هستند. و در سوره مبارکه حج آیه 70 نیز چنین مى‏فرماید: «أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ ما فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّ ذلِکَ فِی کِتابٍ إِنَّ ذلِکَ عَلَى اللَّهِ یَسِیرٌ».

آیا (با این همه آیات آشکار) نمى‏دانى علم خداوند (به ساختار علمى و فنى) هر آنچه که در بین تمام اجرام سموات و زمین است (از ذره به ذره ترکیبات اجرام سماوى و موجودات کل جهان هستى) را در بر گرفته و مى‏داند و این مسئله بسیار مهم همگى در کتابى ثبت و معلوم است و علم کامل این علوم براى خداوند بسیار آسان است (براى اینکه خودش بوجود آورنده آن است و علوم آن را مى‏داند).

کهکشانها در قرآن، ص: 141

فصل 4 نظر اجمالى به ذرات تشکیل دهنده جهان هستى‏

الف- ذرات تشکیل دهنده اجرام سماوى به طورى که در فصل‏هاى گذشته گفتیم مواد اولیه جهان آغازین به نوشته استیون و اینرگ ابتدا توده انبوهى از گازهاى مختلف بوده و در اثر حرکات و سرعت بسیار شدید و جهانگیر آن و اصطکاک و تصادم مواد گازها ایجاد حرارت نموده و بالا رفتن دماء به اندازه غیر قابل تصورى به میزان یکصد میلیون درجه کلوین بالغ بوده (10 11K ( 1 در این حرارت ذرات الکترونها و پاد ذرّه‏اش پوزیترون و ذرّات بى جرم فوتون- نوترینو و غیره به سختى قابل دوامند و تعداد معدودى ذره هسته‏اى در حدود یک پروتون با یک نوترون در مقابل هر 1000 میلیون فوتون- یا الکترون- یا نوترینو نیز وجود دارد و در این مرحله فضاى جهان نامتناهى سراسر به این صورت است و به تدریج دماى جهان به حد 000/ 30 میلیون درجه کلوین پایین مى‏آید (K 11* 01* 3( و با نزول حرارت در این معیار نوترونها به سهولت به پروتونها که سبکترند تبدیل مى‏گردد. در نتیجه توازن ذرات هسته‏اى به 38% نوترون در مقابل 62% پروتون تغییر پیدا مى‏کند.

______________________________
(1) کتاب انبساط جهان، ص 97.